| Tonnam's profileSpace ของ TonnamPhotosBlogNetwork |  Tools  Help |
Space ของ Tonnam |
||||
|
|
November 09 ง่วงนอนจังที่รักคะน้ำนั่งรอที่รักเหนื่อยแล้วน๊า...
 เมื่อไหร่ที่รักจะเรียนเสร็จซักทีอ่ะ น้ำเหงาแย้วอ่ะ
 อยากอยู่ใกล้เตงนะ ง่วงนอนอ่ะ ฮือๆๆๆๆ  ......November 03 ที่รักขอบคุณนะที่รัก.. ขอบคุณสำหรับความซื่อสัตย์ ความรัก ความจริงใจ ที่มีให้กับน้ำ ทุกครั้งที่น้ำเหนื่อยหรือท้อ.. และมีปัญหาพี่ไม่เคยทิ้งน้ำเลย น้ำเจ็บน้ำเสียใจไม่ว่าด้วยเรื่องอะไร พี่ไม่เคยซ้ำเติมน้ำเลยแม้แต่ครั้งเดียว พี่กลับคอยปลอบใจคอยให้กำลังใจก้าวทุกก้าวที่น้ำเดิน น้ำมีพี่เสมอ... น้ำบอกได้ประโยคเดียวนะคะว่า... "พี่คือชีวิตที่เหลืออยู่ของน้ำ" พี่คือ “ทุกอย่างของน้ำจริงๆ” คืนและวันที่ผ่านไปของน้ำ มันกลับมามีค่ามีความหมายอีกครั้ง และครั้งนี้น้ำไม่อยากให้ชีวิตน้ำต้องสูญเสียคนที่น้ำรัก... "รัก...สุดหัวใจ" น้ำของให้เรารักกันแบบนี้นานๆนะคะ เราจะไม่จากกันไปไหนอีกแล้ว เรา "สัญญา" กันแล้วนะคะว่าเราจะอยู่ด้วยกัน คืนและวันที่ผ่านไปเราจะทำให้รักของเราดีที่สุด.. คำว่าลาจากจะไม่มีและไม่เกิดขึ้นกับเรานะ น้ำรอคอยการกลับมาของพี่ทุกลมหายใจของน้ำ.. แล้ว "พี่นต" คนที่น้ำรักก็ "กลับมา" จริงๆ เวลาที่รอคอยมันเกินคำบรรยาย เวลาที่ผ่านไปมันทรมานนะ แต่มันก็สุขใจที่ได้รักได้หวัง แล้ววันหนึ่งความสุขความหวังมันก็เป็นจริง ขอบคุณเหลือเกิน... ไม่ว่าเรื่องราวอะไรต่างๆที่ผ่านเข้ามานั้น มันทำร้ายเรามากแค่ไหน แต่รักที่เรามอบให้กันนั้นมัน "ไม่เคยลดลง" และ "ไม่เคยเปลี่ยนแปลง" กลับตรงกันข้ามยิ่งทำให้เรารักกันมากกว่าเดิม รุจักที่จะทำเพื่อใครคนนึง ทำเพื่อ "คนที่เรารัก" "อดทน" และ "อดกลั้น" เพื่อรักของเรา อุปสรรคอะไรก็ตามที่ผ่านเข้ามา น้ำและพี่ก็ผ่านไปได้เพราะใจเรามี.. “รัก” ครั้งนี้ก็เช่นกัน "เราก็ต้องผ่านไปได้นะที่รัก" เพราะ.. “เรามีรักที่รักกันมากกว่าเดิมและเข้าใจกันมากกว่าเก่า” ทุกอย่างมันต้องดี น้ำมองไม่เห็นนะว่าพี่อยู่ทางนู้นเป็นไงบ้าง ร้องไห้เสียใจเวลาไหนบ้าง แต่น้ำจะบอกว่า.. “ทุกครั้งที่พี่รุสึกแย่พี่มองที่มือพี่สองข้างนะคะ น้ำกุมมือพี่ไว้เสมอและจับมือพี่เดินอยู่ทุกครั้งที่พี่รุสึกไม่ดี พี่ไม่เคยอยู่คนเดียวนะคะ เวลาที่อ่อนล้า เหน็ดเหนื่อยกับงานและปัญหาต่างๆ นึกถึงอ้อมกอดของน้ำนะคะและจูบเบาๆตรงหน้าผากที่น้ำเคยจูบทุกครั้งที่เราอยู่ด้วยกัน” น้ำปลอบตัวน้ำเองเสมอทุกครั้งที่น้ำรุสึกไม่ดี รุสึกแย่ น้ำบอกตัวน้ำเองว่า... “น้ำเป็นคนที่พี่รักและรักมาก ดูสิ! พี่ทำเพื่อน้ำทุกสิ่งทุกอย่าง แล้วถ้าน้ำอ่อนแอและทำตัวไม่ดีพี่จะเสียใจในการกระทำของน้ำแค่ไหน น้ำเป็นคนที่พี่รักน้ำต้องเข้มแข็งและที่สำคัญน้ำต้องคอยเป็นกำลังใจให้พี่ ทำให้พี่สบายใจ อย่าสร้างปัญหาให้เหนื่อยอีก...” บอกตรงๆนะคะ น้ำกลัวนะกลัวพี่จะรับและทนกับอะไรทุกคืนและวันไม่ไหว น้ำกลัวพี่ร้องไห้ น้ำกลัวพี่เสียใจ เพราะน้ำไม่ได้อยู่ใกล้ๆพี่ ทุกวันนี้นะ...น้ำดีใจมากเลยหล่ะที่พี่โทรหาน้ำบ่อยๆ มีเวลาก็โทรหา น่ารักที่สุดเลย “น้ำรักพี่มากที่สุด สุดหัวใจเลยนะ” มันยิ่งทำให้คิดถึงมากขึ้นทุกวัน แล้วน้ำก็อยากให้มันเป็นอย่างนี้ตลอดไปนะ “ไม่เปลี่ยนแปลง” ต่อให้วันหนึ่งผมของเราสองคนจะเปลี่ยนสี เราก็จะรักกันแบบนี้ตลอดไป ดูแลกันแบบนี้ตลอดไป รักที่เราต่างมอบให้กันนั้นมันสวยงามเหลือเกินที่รัก น้ำภูมิใจนะคะ ที่น้ำมีคนที่น้ำรักเป็นพี่นต... ภูมิใจที่ได้รักพี่นต และก็ภูมิใจที่สุดที่ได้รุว่าคนอันเป็นที่รักของน้ำ “รักและซื่อสัตย์กับน้ำทั้งต่อหน้าและลับหลัง” “ต้นน้ำ” คนนี้ไม่มีอะไรที่จะตอบแทนพี่ได้ นอกจากความรักที่น้ำมีให้พี่นต “สุดหัวใจ” และ “ลมหายใจทั้งหมดที่น้ำมีอยู่ทุกวันนี้” น้ำขอมอบให้พี่ “คนเดียว” และ... ขอเป็นน้ำนะคะที่ป้อนข้าวให้พี่กินและจะป้อนให้กินไปจนกว่าผมของพี่จะเปลี่ยนสี ขอเป็นน้ำนะคะที่ทำกับข้าวให้พี่กินทุกวัน (ถ้าไม่เหนื่อยนะ) ถึงแม้ว่ากับข้าวบางอย่าง ที่น้ำทำพี่อาจจะไม่เคยเห็นไม่เคยกินมันมาก่อน แต่มันก็อร่อยใช่มั๊ย? ทุกๆคำที่น้ำป้อนข้าวพี่น้ำใส่ใจลงไปตลอดนะคะ... และสุดท้ายที่น้ำขอนะ ขอให้พี่อาบน้ำ สระผม เป่าผมให้น้ำแบบนี้และทำให้ “คนเดียว” ตลอดไปนะคะ (ไม่ได้หวงนะ แต่.. อย่าให้รุว่าทำให้ใครนะ ตาย! ) ที่รักคะ ตอนนี้เราก็ “หมั้น” กันแล้วนะอย่าลืม “สัญญา” ที่ให้ไว้กับน้ำนะคะ “แหวนหมั้น” คือ “ดวงใจของน้ำ” “แหวนแต่งงาน” คือ “ชีวิตของน้ำที่มอบให้และฝากไว้กับพี่” นะคะ น้ำรออยู่นะคะ ขอน้ำแต่งแล้วก็รีบๆมาแต่งนะ เจ้าสาวคนสวยของพี่นต รออยู่นะคะ... อย่าให้รอเก้อหล่ะ ขอบคุณนะคะ... ที่ให้น้ำได้มีวันสำคัญแบบนี้ น้ำจะ “รอ” วันนั้นนะคะ “สุดหัวใจของน้ำ” |
|||
|
|
